NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 17
Shancai, spójrz.
Moje zdjęcia z Kanady zebrały sporo lajków.
Moje też.
Ale Qinghe wydaje się smutny.
Naprawdę? Co napisał? Pokaż.
„Ktoś tu zapomniał o swoim przyjacielu”.
- Odpowiem. - Co napiszesz?
„Ty zwierzaczku”.
Tylko bardziej go rozwścieczysz.
Ximen.
WIADOMOŚĆ NA QZONE OD YAN XIMEN
Tęsknię za Kanadą.
Było tam po prostu przepięknie.
Nie bądź naiwna.
Nie daj się zwieść Ximenowi.
Wiem.
Prawisz mi o nim dłuższe kazania niż moja mama.
- Twoja stopa nadal boli? - Nie.
Już w porządku.
Usiądźmy tam.
Nic mi nie jest.
Słyszałaś, że Dabao organizuje spotkanie klasowe?
Jasne.
Zaprosił naszą paczkę, prawda?
Tak. Nie widziałam reszty od skończenia liceum.
- Nie mogę się doczekać. - Ja też.
Naprawdę tęsknię za czasami liceum.
Wtedy obchodziła nas tylko nauka i nic więcej.
Tęsknię za wszystkimi.
Większość dała znać, że weźmie udział.
Większość? Kogo nie będzie?
Pamiętasz, jak musiałyśmy czekać w kolejce na karę?
- Chodzi o Yan Zhibu i: „Przepraszam”? - „Muszę do toalety”.
On? Trudno. Reszta przyjdzie.
Nie widziałam go już wieki.
- Yan Zhibu? - Na samą myśl o nim chce mi się śmiać.
Yan Zhibu był klasowym błaznem, nie?
Zawsze gdy wpadał w tarapaty, mówił:
„Nic mi nie jest.
- Nic się nie stało”. - Racja.
Cały on.
Ciekawe, jak wszyscy teraz wyglądają.
Myślę,
że tylko my wypiękniałyśmy.
Założę się, że Yan Zhibu da nam popalić.
Tak.
Pewnie każe nam zagrać w „Jednego szota”.
O nie. Nie chcę.
Nie wymigasz się.
Wiem, jak wygrać.
Użyję swojego najlepszego ruchu.
Właśnie się zdradziłeś.
Zamknij się.
To nie używaj swojego.
Czemu mam się ciebie słuchać?
Znowu przegrałem.
Bo umiem ocenić moją Wściekłość.
Przymknij się. Oszukujesz.
W następnej rundzie nie użyję swojego najlepszego ruchu.
Ty to powiedziałeś.
Jeszcze raz.
JA TU RZĄDZĘ
JESTEM ŚPIĄCY
Chwila.
Co?
Jing.
Lei, jak leci?
Jing, też tu jestem.
Wracasz do nas?
W najbliższym czasie nie zamierzam wracać.
W porządku.
Nie martw się. Opiekuję się wszystkimi.
Jing.
Jak tam sprawy z francuskim chłoptasiem?
Mnie i Shancai całkiem nieźle się układa.
Tak? Cieszę się twoim szczęściem.
Moje zaręczyny zostały zerwane.
Serio?
Czy to znaczy, że Lei ma teraz szanse?
Puszczaj. Zgniatasz mnie.
Powiedz coś.
Czy to przez twoją pracę?
Tak.
Nic nie powstrzyma mnie przed spełnieniem marzeń.
Pewnie prasa niedługo się dowie.
Chciałam, żebyście usłyszeli to ode mnie.
Jasne.
Trzymaj się.
Dzięki. Wy też.
Czekamy na twój powrót.
- Pa. - Pa.
Co ty knujesz?
Nic.
Nie kłam.
Jeśli wygram kolejną rundę, powiesz mi.
Najpierw musisz wygrać.
Nie pokonam cię w grze, ale załatwię cię moją krzepą.
No już, puszczaj.
I co?
Jak nie puścisz, każę Shancai cię olać.
Shancai to moja dziewczyna.
Nie masz prawa głosu.
Błagaj o litość. Puszczę, jeśli powiesz do mnie „pan”.
Chyba śnisz.
Wszyscy są wcześnie.
- Cześć. - Cześć.
Hej, szmat czasu.
- Szmat czasu. - Jest Shancai.
- Hej. - Hej.
- Jesteście. - To ty?
Ale nieprawdziwa.
To kim jesteś?
Twoją imitacją.
Dong Shancai.
Yan Zhibu.
- Kopę lat. - Serio.
Jestem w szoku, że wciąż pamiętasz nasze znaki z Fantasy Westward Journey.
Oczywiście, że tak.
Gramy z Qinghe w jednej drużynie.
Zawsze wspominamy twojego smoka.
Zgadza się.
Bestia Zhibu nawet nie miała broni,
ale wbił 70 poziom.
Ciśniesz po mnie?
Wasza dwójka nie była lepsza.
A kto nie nabił sobie podwójnego doświadczenia?
I przystąpił do misji bez eliksirów, a ja musiałem mu oddać swoje?
Już dobrze.
Nie wracajmy do przeszłości.
Zgoda.
Shancai wypiękniała.
Nie nabijaj się ze mnie.
Nie nabijam się.
Mnóstwo chłopaków leciało na ciebie w liceum.
Niby kto?
- Kto? - Wielu.
Faceci, którzy odbywali z tobą kary, uwielbiali cię.
- Tak! - Tak!
I ja.
I Qinghe.
I oni też.
- Tak! - Tak!
Wystarczy.
Xiaoyou, ale z niego śmieszek. Zajmij się nim.
Zgoda.
- Rzucasz we mnie? - Dawaj.
No dawaj.
Walcz.
A masz.
Dobra.
Już dobrze.
Poddaję się.
Wyrzucą nas za to?
Ukarzmy Zhibu, to on zaczął.
Dla mnie spoko.
Dla Qinghe też.
Co?
Ukarać? Jak?
Każemy wam zrobić to.
W życiu.
- Jeden szot! - Jeden szot!
- Dobra. Zróbmy to.
- Jeden szot! - Jeden szot!
Nikogo więcej nie ma. Si i chłopaki.
Możesz spytać.
Co?
„Ja, Daosi, uważam, że Ming jest naprawdę”...
Halo?
Tu Daoming Si. On mówi prawdę.
Hej.
W kółko to powtarzam.
Skończyliśmy?
Nie miałem wyboru.
Nie zaprosiliśmy nikogo do Kanady.
Xinhui i Baihe poleciały.
Wiele osób narzeka.
Pewnie te lamerskie dziewczyny.
Nie, Chen Qinghe też.
Można go zaliczyć do lamerskich dziewczyn.
Qinghe jest na spotkaniu licealnym.
Xiaoyou wstawiła zdjęcia na grupie.
Shancai wygląda głupkowato.
Pokaż.
Widzisz? Głupkowata mina.
GŁUPKOWATA MINA SHANCAI
Gdzie to jest?
Restauracja przy Huashan Lu.
Nie znam.
Jadę tam.
Si.
Mają spotkanie licealne, to cię nie dotyczy.
To nie w porządku.
Czemu?
To bardzo w porządku.
Tak, to wcale nie brzmi jak gadka obłąkanego prześladowcy.
Ej, kogo nazywasz prześladowcą?
Akurat jestem w okolicy.
Dwa kilometry dalej to w okolicy?
Jesteście niczym nieszczęśliwi kochankowie?
Idę zobaczyć się z dziewczyną.
Co w tym złego?
Oby Shancai pomyślała tak samo.
Powinniśmy za nim iść?
KMIN RZYMSKI
O matko.
Rety, Shancai.
Obstawiasz, że jest słone czy słodkie?
Ohyda. Nie gram.
- Ja też nie. - O nie.
Minęło tyle czasu. Nikt się nie wymiga.
W porządku.
Przygotować się.
- Raz, dwa, trzy. - Raz, dwa, trzy.
- Pij. - Pij.
- Dobra.
- Pij. - Zrobię to.
- Pij. - Już dobrze.
Ja pierwszy.
Zhibu zgrywa bohatera?
Każdy musi się napić.
Tak.
- Pij. - Pij.
Ja to zrobię.
- Pij! - Pij!
Zamierzasz wypić to obrzydlistwo?
To w ogóle wino?
Daoming Si.
Co ty tu robisz?
Przyszedłem odebrać dziewczynę. Jakiś problem?
- Shancai ma chłopaka? - Tak.
- Serio? - Nie wiedziałam.
- Od kiedy? - Ma kogoś?
- Przystojny jest. - Co nie?
- Kto to? - Shancai.
Masz chłopaka?
Nie.
Studiujemy na tej samej uczelni.
Chyba jednak nie jesteś jej chłopakiem.
Nie nękaj naszej Shancai.
To mój ziomek, Daoming Si.
Jesteśmy z K4.
- Co to K4? - K4?
- Co? - Pierwsze słyszę.
Przestarzała nazwa.
Staroświecka.
Jak skrót od czterech tysięcy?
Tak.
Czemu siejesz zamęt?
Sieję zamęt? Przyszedłem się z tobą zobaczyć.
U mnie wszystko cacy. Coś jeszcze?
Zobaczyłeś mnie.
Możesz już iść.
Właśnie.
Mamy spotkanie licealne.
Nic ci do tego.
Chcesz się przyłączyć?
Nie musisz płacić.
Tylko to wypij.
I możemy zostać kumplami.
Shancai, wychodzimy.
Niby czemu mam wychodzić?
Spotykanie się z takimi miernotami
z ciebie też czyni miernotę.
- Kogo nazywasz miernotą? - Właśnie.
To po co tu przylazłeś?
- Co, u licha? - Kogo z moich znajomych
nazywasz miernotą?
- Właśnie. - Co to ma znaczyć?
Dobrze.
Jestem miernotą. Nie pasuję do ciebie.
Shancai.
Nie rób tego.
Wszyscy się gapią.
Skoro masz problem z naszym spotkaniem,
nie jesteś tu mile widziany.
Powinieneś wyjść.
Shancai.
Co to za koleś?
Kazał mi wyjść.
Trzymasz się z tą wkurzającą bandą, pijesz obrzydliwe rzeczy
i nonszalancko sobie flirtujesz?
Daoming Si, Shaolin Si czy jak tam.
Tak łatwo ci nie odpuszczę
jeśli tkniesz Shancai.
Możesz już wyjść.
Uderzył go.
Matko. Nic mu nie jest?
Si jest zbyt narwany.
Dopiero co zrobił postęp i już zaczął się panoszyć.
Instynkt podpowiada mi, że zaraz wyjdzie.
Czemu tak sądzisz?
A jeśli świetnie się tam bawi?
To czemu nie wchodzicie?
Instynkt podpowiada mi, że to niebezpieczne.
Szybko, niedaleko jest szpital.
- Do szpitala. - Jest cały?
- Krwawi. - Tak.
Szybciej, tu są.
Jak do tego doszło?
O co mu chodzi?
Daoming Si.
Mam cię dosyć.
Proszę, zejdź mi z oczu.
Czemu się złościsz?
Powinnaś mi dziękować, że uwolniłem cię od tej hołoty.
Inaczej już byś cuchnęła.
Jasne.
Wszyscy cuchną.
Ale to moi przyjaciele z liceum.
Nie masz pojęcia, jak czekałam na to spotkanie.
Nienawidzę cię.
Daoming Si. Przegiąłeś.
Shancai, zaczekaj!
Ale wstyd.
Jak im to wyjaśnię?
Nie przejmuj się. Pogadam z nimi.
Zrozumieją.
Ale powinnaś była nas uprzedzić, że Daoming Si się zjawi.
Nie miałam pojęcia, że przyjdzie.
Nie prosiłam go o to.
Tym razem naprawdę przesadził.
Tak się cieszyłam na dzisiejsze spotkanie.
Już dobrze.
Pogadam z nimi. Nie martw się.
Proszę.
Zjedz jeszcze.
Czas tak szybko leci. Zaraz Święto Wiosny.
To był wspaniały rok.
Spójrz, jak Shancai pięknie wyrosła.
Opanowałam robienie ostrego makaronu z ośmioma skarbami.
A moje kochanie znalazło dobrą pracę.
Wspaniale.
Powinniśmy sprawić Daoming Si noworoczne prezenty?
Prezenty?
Nie jesteśmy z nim tak blisko.
Kilka wizyt załatwi sprawę.
Co moglibyśmy mu kupić?
Stać nas na coś, co przypadłoby Daoming Si do gustu?
Liczy się gest.
Zrozumie.
Może kosz z owocami?
No dobra.
Od teraz
nie chcę słyszeć tego imienia.
Dobrze, nie wypowiem go.
Nie złość się. Nic mu nie kupimy.
Wy możecie.
Ale ja na pewno nie kupię nic temu palantowi.
Gotowe. Proszę jej nie moczyć.
- Dobrze. Dziękuję. - Proszę.
Dziękuję.
Shancai, co tu robisz?
Nie mam wstrząśnienia mózgu.
Mogę iść do domu.
Przyszłam cię zobaczyć.
Przykro mi, że stała ci się krzywda.
Nie przejmuj się. Jesteśmy przyjaciółmi.
Nic się nie stało.
Ale martwię się o ciebie.
- Pokłóciłaś się z chłopakiem? - Nie.
Poza tym to nie jest mój chłopak.
Tak w ogóle,
co powiedziałeś mamie?
Powiedziałem, że zraniłem się, grając w piłkę.
Uwierzyła.
Nic mi nie jest. Nie martw się.
Zhibu.
Tata kazał mi uregulować rachunek.
Shancai, to mój brat, Shunping.
Brat?
Jakim cudem nie wiedziałam, że masz brata?
Przyrodniego.
Jego tata rozwiódł się z jego mamą i poślubił moją.
Brat to brat.
Bez gadania.
Shancai.
Mój brat to megabystrzacha.
Też zaczął uniwerek Mingde.
Naprawdę?
Ja jestem na żywieniu, a ty?
Na czymś mniej znanym.
Studiuję górnictwo.
Coś ci świta?
Dobra, to wszystko.
- Chodźmy. - Jasne.
- Przyniosłam owoce. - Poniosę.
Dzięki.
Zhibu, poczekaj na mnie.
Proszę posłuchać.
Ryzyko jest niskie, a stawka wysoka.
Dostanie pan hojną zapłatę.
Jak to się dzisiaj mówi?
Zaniedbaj swoją forsę, a powie ci „pa, pa”.
Jeśli chce się pan pożegnać z pieniędzmi,
może się pan także pożegnać ze mną.
Wskaźnik inwestycji sięgnął w tym roku 200%.
To najlepsza pora na inwestycję.
Będę z panem szczery.
Nawet ja zainwestowałem.
Zróbmy to.
Szczęśliwego Nowego Roku.
Życzę szczęścia i dostatku.
Tato, czemu jesteś taki radosny?
Właśnie upolowałem spory interes.
Dzięki mojej nawijce
i skupowaniu akcji nasza rodzina wkrótce dosięgnie poziomu
rodziny Daoming Si.
Tato.
Możesz przestać o nim wspominać?
Znowu się pokłóciliście?
Wszczął bójkę na moim spotkaniu klasowym.
Wykpił moich przyjaciół.
Nigdy mu tego nie wybaczę.
Dobrze, nie mówmy o tym.
Jedzmy. Mamy tu same pyszności.
- Weź trochę krewetek. - Chwila, zrobię zdjęcie.
Pospiesz się i jedz.
Spójrzcie tutaj.
Szczęśliwego Nowego Roku.
Szczęścia i dostatku.
- Wcinaj. - Dobrze.
Przyjmij moje najszczersze przeprosiny.
Cięcie.
Spójrz na tę twarz.
Zero szczerości. Spróbuj naśladować niewinną minę Leia.
Tak jest, o to chodzi.
A teraz powtarzaj za Ximenem.
Moje gwałtowne zachowanie skrzywdziło twoją delikatną duszyczkę.
Czuję wstyd. Wybacz mi, proszę.
„Moje gwałtowne”...
Nie dam rady. Brzmi sztucznie.
Si.
Zarwaliśmy nockę, żeby napisać list z przeprosinami.
Kto inny ci pomoże, jak nie my?
To on mnie wkurzył.
Nieważne, kto zaczął.
Chodzi o to, że Shancai jest wściekła.
Tylko spójrz na niego.
Gdybyś był Shancai, wybaczyłbyś mu?
Komuś, kto pobił mojego kolegę bez powodu?
Tak.
Nigdy w życiu.
Zaraz zacznie się uczelnia.
Wykombinuj, jak się pogodzić.
Kontynuujmy.
Pospiesz się.
„Moje gwałtowne zachowanie skrzywdziło twoją delikatną duszyczkę.
Czuję”...
Co było dalej?
„Czuję wstyd. Wybacz mi, proszę.
Liczę, że tak piękna i łaskawa istota wybaczy takiemu głupcowi jak ja.
Nie zostawiaj mnie w ciemności”.
Sam to zrób, skoro znasz już słowa.
Zaraz zajęcia z żywienia.
Shancai tam będzie.
Qinghe, podejdź.
Kogo wołałeś?
Ciebie, to jasne. A kogo by innego?
Jestem wściekły na Daoming Si.
Nie mieszaj się do tego.
Si sam załatwi tę sprawę z Shancai.
Ja...
Problem Shancai to też mój problem.
Słuchajcie.
Nie boję się was.
To Daoming Si unieszczęśliwił Shancai
i zepsuł nasze spotkanie.
Więc...
Ten gość ze spotkania...
Chodzi ci o Zhibu?
Doszedł do siebie. Dał mi wycisk na meczu...
Meczu koszykówki.
Pewnie jesteś cienki.
Si.
Idzie.
Najpierw mówisz:
„Cześć Shancai”.
Wiem.
Shancai.
Hej, Qinghe. Chodźmy do sali.
Spadam. Narka.
Shancai, Daoming Si przyszedł tu tak wcześnie.
Zatrzymaj się!
Shancai.
Zamierzasz go ignorować?
- Nie mam do niego głowy. - Nie przegadam cię.
Kazałem jej się zatrzymać i mnie olała.
To ona jest wredna.
Chyba nie przejęliście się świątecznym zadaniem.
Tylko troje uczniów uzyskało wynik powyżej 90 punktów.
Szczęśliwa trójka to:
- Li Zhen... - Tutaj.
- ...Dong Shancai... - Tutaj.
Niesamowita jesteś.
- ...i Li Xinhui. - Tutaj.
Dobrze.
Reszta musi jeszcze raz zrobić zadanie.
Koniec zajęć.
- Nie. - Szlag.
Nie wierzę.
Ale niefart.
Shancai, Li Zhen, gratuluję.
Poprawiłyście się.
Na pewno ciężko pracowałyście.
Li Zhen dużo mi pomogła.
Nie, to ty się mocno napracowałaś.
Ciągle zostaję w tyle za wami.
Shancai.
Przy następnym zadaniu pracujmy razem.
Przestań zabierać mi Shancai.
A co, należy do ciebie?
Jak ty to robisz?
Dasz radę.
Powodzenia.
UNIWERSYTET MINGDE
ODŻYWIANIE
Dzięki.
- Shunping. - Shancai.
Znowu się spotykamy.
Co za przypadek.
Co u Zhibu?
Doszedł do siebie?
Wasza rodzina pewnie przejęła się tym, co się stało.
Mój tata bardzo martwi się o Zhibu.
Przystąpił raz do egzaminu na uczelnię, ale kiepsko wypadł.
Często szlaja się z hołotą.
A teraz ten szpital.
Od razu widać, że nie skaleczył się sam.
Został pobity.
Pewnie wdał się w bójkę z kimś na spotkaniu klasowym.
To nie tak.
Gdyby Daoming Si
nie postąpił tak gwałtownie, nie doszłoby do tego.
Nie myśl tak o bracie. To dobry chłopak.
Tak, czasami nabroi,
ale w szkole zawsze się nami opiekował.
To pierwszy raz, gdy ktoś go broni.
Po twoich słowach pojąłem,
że ignorowałem go w przeszłości.
Jestem okropnym bratem.
Nie mów tak.
Też jesteś dobry.
Odwiedziłeś go w szpitalu, prawda?
Shancai.
Jesteś taka miła.
Możemy zostać przyjaciółmi?
Oczywiście.
Brat Zhibu jest też moim bratem.
Si. Jak długo zamierzasz tu stać?
Na miejscu Shancai bym ci nie wybaczył.
Już ją przeprosiłem. Czego jeszcze chce?
Si, błagam.
„Zatrzymaj się”.
To są przeprosiny?
W jego słowniku tak.
Skoro nie chcesz przeprosić,
może odwiedzisz tego typa i go spierzesz?
Może to udobrucha Shancai.
Tak.
Spierz go na kwaśne jabłko.
Powinieneś przeprosić.
Wnerwiacie mnie.
Właściwie to brat grał w kosza kilka dni temu.
Chyba z twoim kolegą z roku, Qinghe.
Chciał go pokonać, póki jest kontuzjowany.
- I? - Poległ.
Ten cały Qinghe przegrał z kretesem.
To by się zgadzało.
Skończyliście?
Trzymacie ze mną czy Shancai?
- To Daoming Si? - Pomagamy ci,
bo jesteśmy przyjaciółmi.
Czemu się chowamy?
Nie chcę go widzieć.
Co jest?
Chcę słyszeć, co mówią.
Jeśli nie ustąpisz,
Shancai nie przestanie cię ignorować.
To niech mnie ignoruje.
W czym problem?
Ta wybuchowa chłopczyca
o krótkich i grubych nogach jak u żaby może spadać.
Niczego nie tracę.
Czy oni mówią o tobie?
Masz rację.
Brak jej kobiecości.
Jest niezdarna i uparta.
Nie widzimy w niej kobiety.
Zgadzam się.
Ale jest zaciekłą dziewczyną, którą lubisz.
Ja? Lubię ją?
Jasne.
To ona zawsze lampi się na mnie tymi świdrującymi, krowimi oczami
i błaga, bym z nią był.
Wyglądam jak krowa?
Nie.
Powinna być wdzięczna, że zaakceptowałem jej wady
i biadolenie.
Nie chcę być z bawołem.
Mówisz to samo co Zhuang.
Też nazwała Shancai bawołem.
Tak. Gdy tylko się wścieka,
jej oczy robią się ogromne.
Dyszy i sapie.
Jak żaba o świdrującym spojrzeniu.
O tak, co nie?
Nieźle udajesz Shancai.
Nabijają się z ciebie.
Dam im popalić.
Daoming Si, ty gnoju. Jełop!
Chodźmy stąd.
Czy ktoś wołał Si?
Musiało mi się przesłyszeć.
Słyszałem też „jełop”.
Kto śmie mnie obrażać? Pokaż się!
W porządku?
Uciekliśmy dość daleko. Chyba nas nie znajdą.
Prawie dostałam przez ciebie zawału.
Sam byłem w szoku, że to powiedziałem.
Czemu nagle straciłem kontrolę?
Na szczęście uciekliśmy.
Ale gdy o tym pomyślę,
czuję się dobrze.
Ja też.
Dałam upust złości.
Rzadko trafia się taka okazja.
Czas, miejsce i ludzie muszą się zgrać.
Wiesz co?
Szkoda, że nie poznaliśmy się na początku studiów.
Miałabym wtedy większy ubaw.
Szczerze mówiąc, słyszałem o tobie i o tym, co się stało.
Spotkałem cię już wcześniej.
Naprawdę?
Widziałem cię, gdy przywiozłaś zamówienie do naszego domu.
Uważam, że całkiem ładnie wyglądałaś na rowerze.
Twoje włosy falowały.
Jak aktorkom w filmach.
Zacząłem zamawiać jedzenie z tego miejsca.
Już nigdy go nie przywiozłaś.
Ale jedzenie mają świetne.
Nie sądziłem,
że wygrasz nagrodę w konkursie kulinarnym.
Pewnie zamówienie jedzenia z dowozem jest teraz trudniejsze.
Następnym razem wpadnij do mnie, coś ci ugotuję.
W liceum twój brat, ja,
Qinghe i reszta często kupowaliśmy kukurydzę z tego miejsca.
Naprawdę?
Gdy poszliśmy na studia,
każdego pochłonęły własne sprawy.
Trudno jest się spotkać.
Właśnie dlatego tak czekałam na to spotkanie klasowe.
Jeśli masz czas i chcesz się poszwendać
albo najdzie cię ochota na kukurydzę, zadzwoń.
Przecież studiujemy na jednej uczelni.
Możemy też zadzwonić po Zhibu.
Co?
Chcesz gryza mojej kukurydzy?
Dobra, trzymaj.
Ej, nie tak dużo! Oddawaj!
Oddawaj.
Została tylko jedna.
Możesz ją wziąć.
Dobrze.
Czy właśnie zostaliśmy
przyjaciółmi od serca?
„Przyjaciółmi od serca”?
Halo, jesteś facetem, tak?
To nazywaj mnie przyjacielem.
Gdy następnym razem wpadniesz na Si, nie chowaj się.
Ja cię ochronię.
- Kto to? - Nie twoja sprawa.
To ty nazwałeś mnie jełopem, prawda?
Broniłem swojej dziewczyny. Jakiś problem?
Shunping, co powiedziałeś?
Shancai, zwariowałaś do reszty?
Kręcisz z takim żałosnym gościem?
Co cię obchodzi, z kim kręcę?
W twoim mniemaniu każdy jest żałosny oprócz ciebie.
A co? Zazdrosny jesteś?
Czujesz niepokój, gdy Shancai znika ci z oczu?
Odbija ci, gdy coś nie idzie po twojemu.
Przyssałeś się do Shancai jak dziecko do matki?
Wielka szkoda.
Nie masz pojęcia, co lubi Shancai.
Woli jeść kukurydzę ze mną
niż przebywać z tobą.
Powtórz to.
Przestań, Daoming Si.
Co? Niby czemu mam się zamknąć?
Shancai.
Postaw sprawę jasno.
Jeśli go nie pogonisz, nie przestanie cię dręczyć.
Jeszcze słowo...
Daoming Si, dość! Puść go.
Puszczaj.
- Shunping, w porządku? - Tak.
Daoming Si.
Czemu zawsze tak się zachowujesz?
Czuję się osaczona.
Daj mi spokój, dobrze?
Shancai.
Chodźmy.
Odejdź od niego.
Może kukurydzy?
Weź ją sobie.
Dong Shancai!
Podobasz mi się.
Nie wiem dlaczego.
Sam nie dowierzam, że tak bardzo mi na tobie zależy.
Wszędzie, gdzie pójdę, widzę tylko ciebie.
Aleś ty irytujący.
Jak natrętna mucha.
Shancai.
Wiem, że cię wkurzam.
Nawet jeśli będziesz uciekać, pobiegnę za tobą.
Polecę nawet na Marsa.
Podążę za tobą wszędzie.
Chodź. Gość jest walnięty.
Historia się powtarza.
Si wyszedł bez słowa ze smutną miną.
Lei, jesteś.
Minąłem Si na korytarzu, ale mnie olał.
Chyba kiepsko znosi nieudane przeprosiny.
Gdyby można przenosić wiedzę o tajnikach randkowania krwią,
chętnie przetoczyłbym mu swoją.
Chętnie zostanę dawcą szpiku, komórek mózgowych i serca.
W takim razie powinniście poszukać Shancai i ją przekonać.
- Nie, dzięki. - Chciałeś oddać krew, prawda?
Wiesz co?
Istnieją dwa zdania, które każdy musi wypowiedzieć sam.
„Kocham cię” i „Przepraszam”.
Zgadza się.
Pogadamy potem w stołówce.
Shunping?
Shancai.
Szukałem cię.
Jak twoja rana?
To tylko mały siniak. Nic mi nie jest.
Kto to?
Młodszy brat Zhibu.
Studiuje górnictwo.
Zhibu ma brata?
Nie wiedziałem.
Znam cię.
Przegrałeś z moim bratem w kosza.
Powiedział, że musisz trenować kolejną dekadę.
Tak o mnie powiedział?
Przekaż, że wyzywam go na mecz.
Dobrze.
Shunping, czemu chciałeś mnie widzieć?
Chodźmy pogadać.
Gdzie idziecie?
Shancai.
Przepraszam.
Czemu mnie przepraszasz?
Za nazwanie cię moją dziewczyną.
Chciałem wkurzyć Daoming Si.
Przesadziłem.
Nie gniewaj się.
Nie gniewam się.
Wiem, że chciałeś pomóc.
Ale ulga, że nie jesteś zła.
Skoro jesteśmy przyjaciółmi od serca,
muszę być z tobą szczery.
Uważam,
że nie powinnaś widywać się z Si.
To zły gość.
Prawdę mówiąc, czasami wydaje mi się, że jest dobry.
A czasem mu odbija.
Według mnie popada w skrajności.
Czuję się przy nim, jakbym balansowała na linie.
Nie czujesz się urażona?
Nie.
Bo to wszystko z troski.
Mam przyjaciół, którzy kiedyś znali Si.
Chcieliby z tobą porozmawiać.
Spotkasz się z nimi?
O czym chcą rozmawiać?
Zaraz tu będą.
Pogadamy, gdy przyjadą.
Shancai.
Skoczę po coś do picia. Chcesz coś?
Sok.
Pójdę z tobą.
Nie trzeba. Zaraz wrócę.
Shancai.
Shancai!
Napisy: Anna Żbikowska